وبلاگ رسمی

محصولات آرایشی - بهداشتی سینره

تاریخچه شامپو از زبان سینره!

لغت “شامپو” از یک واژه ی هندی به نام چامپانا (Champana) گرفته شده که معنای اون در زبان هندی ماساژ دادن سر است.

شاید براتون جالب باشه که بدونید هنوز هم در هند ماساژ موی سنتی شایع هست و طرفدارهای زیادی داره. در این ماساژ از روغن های گیاهی که حاوی چوب صندل، گل یاس، زردچوبه، گل رز و مشک هستند استفاده می شه.

قبل از ساخت شامپوها به صورت امروزی، مردم برای شستن موهاشون از صابون هایی استفاده می کردند که با چربی حیوانات ساخته شده بود. علاوه بر صابون از سرکه و آب، چای سیاه، رزماری، زرده تخم مرغ و عصاره نیشکر هم به عنوان شوینده استفاده می شد. در مجلات و کتاب های قدیمی نوشته شده که مردم پیش از ما موها رو کمتر می شستند و از پودر تالک (خانواده ای از مواد معدنی که در گذشته از رسوبات موجود در طبیعت برداشت میشد) برای جذب چربی موها استفاده می کردند.

در سال 1814 شخصی بنگالی به نام دین محمد، به همراه همسر ایرلندی اش، حمام عمومی شامپو رو در برایتون انگلستان ایجاد کرد و اون رو “حمام هندی بخار محمد” نامید. در این حمام که مشابه حمام های ترکی بود، مشتریان شامپو درمانی هندی یا ماساژ درمانی رو تجربه می کردند.

در سال 1900 معنای لغت شامپو از ماساژ دادن به استفاده از شامپو برای تمیزی موها تغییر کرد، از صابون های معمولی برای شستن موها استفاده می شد و این صابون ها باعث زبری و خشک شدن موها می شد.

کمی بعدتر آرایشگرهای انگلیسی صابون رو می تراشیدند و در آب حل می کردند و به اون گیاه های دارویی اضافه می شد تا موها شون رو براق ، درخشان و خوشبو کنند. این نوع شامپوها به نام ”کیسی هیبرت” انگلیسی ثبت شد.

شامپوهایی که امروزه استفاده می کنیم، شامپوهای مدرن نامیده می شوند. اولین شامپوهای مدرن و مایع جهان در سال 1927 توسط “هانس شوارتسکف جونیور” آلمانی اختراع و به بازار اروپا عرضه شد.

نظرسنجی